داستان
ليكوال: پرويزقاضي سعيد
ژباړن: لعل اقا شيرين
د نا اشنا سيمې نجلۍ
دا يوه له هغو نادرو پيښوڅخه ده، چې ليكوال ورسره د ژوند په اوږدو كې مخ شوى دى، هغه وايي.... ما په خپل نسبتا اوږدعمركې ډېرې پيښې ليدلي. زما د ژوند هره ورځ يوه كيسه ده او هره ګړۍ يې يوه پيښه، خو له هغه څه سره، چې تېركال مخ شوم د نه منلو وړده، ان په لومړيو ورځو كې مې خيال كاوه له هغه څه سره، چې مخ شوى يم له يوه خياله او وهمه بل څه كيدلى شي. داسې يوخيال، چې ډېرژربه پاى وموي. همدا اوس هم، چې غواړم د هغې پيښې جزئيات د كاغذ پرمخ وليكم، فكركوم هغه څه چې پرما تېرشوي، يو خوب و. داسې ښكاري لكه له يوې بلې نړۍ چې راګرځيدلى يم. كومه كيسه، چې اوس درته ليكم داسې معلومېږي، چې په كومه بله نړۍ كې مې د هغې پيښې ليدلي دي. پرېږدئ ، چې درته ويې وايم. زه يو ليكوال يم. په پيښو پسې لالهانده ليكوال، د نورو ليكوالانو خلاف، خپل داستانونه په تړلو خونو او څوكيو كې نه ليكم. زما ټول داستانونه د نړۍ په ګوټ ګوټ كې ليكل شوي. لكه څنګه چې د داستانونو اتلان مې رښتني دي د هغو پيښې هم د نړۍ له بېلابېلو محكموراټولې شويدي. يو وخت مې د افريقا په ويرونكو ځنګلونو كې له ښكار او ويرونكو صحنو سره خورا ډېره مينه وه.
ليكوال: لعل اقا شيرين 